Leave a comment

KAPALARAN CHAPTER 3

Scene: Hotel Room. Time: Early morning. Jude is seen sitting on the chair, facing the hotel window, as he seems to be reading a book. Jay-r, is on the bed, lying on his back, looks with such curiosity at what Jude is doing.

Jay-r: Tol, sorry ha, parang malakas ang tama nung iniinom natin ah… First time ko pa kasi nakatikim ng mamahaling alak eh. (Grins)

Jude: ‘Lam ko tol, ang dali mo natamaan eh…

Jay-r: (Looks through the window) Eh tol, anong oras na ba? Akala ko gabi na?

Jude: (Laughs) Tol, umaga na. Napasarap ata tulog mo ah. Kaya hindi nalang kita iniisturbo.

Jay-r: (Quickly gets up from bed) Sus maryosep! Dito pala ako nakatulog buong gabi?

Jude: Bakit tol? Anong problema nun?

Jay-r: Eh, kasi…baka…

Jude: Ano tol? May problema  ka ba?

Jay-r: Eh kasi, baka hinahanap na ako ni Patrick… Plano ko sana, uuwi ako kagabi eh para hindi siya mag-alala sa akin.

Jude: Sinong Patrick tol?

Jay-r: Ah, siya yung kaibigan ko tol. Dun ako nakatira sa bahay na inuupahan niya.

Jude: Akala ko dun kana natutulog sa lansangan?

Jay-r: Hindi na tol. Nung nakaraang linggo, nakilala ko si Patrick, dun din sa lansangan, kaya yun isinama na niya ako sa pinagtitirhan niya.

Jude: Ah maiintindihan ka seguro nun, kahit hindi ka umuuwi sa bahay niya.

Jay-r: Hindi tol, kasi palagi niya akong hinahanap eh, pagkatapos ng klase niya sa hapon, dadaanan niya ako sa puwesto ko, at sabay kaming uuwi sa tinitirhan niya. Malamang alalang-alala na yun ngayon kung saan na ako. Tol, dapat makauwi na ako.

Jude: Talaga bang nag-aalala yun sa’yo tol?

Jay-r: Oo tol, kasi, natatakot siyang dadamputin ako sa sindikato.

Jude: Anong sindikatong pinagsasabi mo tol? May connection ka ba sa illegal drugs?

Jay-r: Hindi ah… ‘Lam mo bang karamihan sa mga pulubi dyan sa lansangan ay miyembro ng sindikato? Mukhang pulubi lang yan pero nagtatrabaho sila para sa isang sindikato.

Jude: Ha? Papano yun?

Jay-r: Yung kita nila sa pamamalimos, binibigay nila sa Big Boss nila pagkatapos nang trabaho nila. Pinapakain lang sila, dinadamitan, pinatitira sa isang bahay, at kung ano-ano pang benepisyo nila para lang magtrabaho at magkapera.

Jude: Tol, hindi ko alam yan ah…

Jay-r: Yun ang totoo tol…

Jude: Ganun ho ba?

Jay-r: Sige tol, uuwi nalang muna ako. Alalang-alala na talaga yun sa akin…

Jude: Sige tol…Baka hinahanap ka na ng asawa mo…(Grins)

Jay-r: Sus, Ginoo…tamaan sana ako ng kidlat….(laughs)

Jude: Matanong ko lang tol, ito nalang ba gusto mong buhay? Na maging pulubi nalang buong buhay mo?

Jay-r: Tol, sino bang gago ang gustuhin itong trabaho na to? Wala na kasi mapipilian eh? Kung alam mo lang pagtitiis ko nito tol! Kung alam mo lang gaano kahirap to…kung…

Jude: Tol, naiintindihan ko pananaing mo. Tol, gusto kitang matulungan, basta tulungan mo din ako.

Jay-r: Papano nga ako makakatulong sa yo tol, eh wala nga akong…

Jude: ‘Wag kang mag-alala tol, ako bahala…

Jay-r: ‘Lam mo tol, wala kayong pagkakaiba ni Patrick. Parang napaka-ayos ng buhay nyo…

Jude: Tol, dumaan din ako sa pinagdaanan mong hirap kaya…

Jay-r: Pero mabuti’t nakaahon kana tol…pero ako ganito pa rin, di ko pa nga alam ano mangyayari sa akin…

Jude: Tol, hanggat kaya ko, gawin ko para lang matutulungan kita, kahit papaano.

Jay-r: Salamat tol. Oh sige na tol, uwi na muna ako, alalang-alala na talaga yung kaibigan ko dun.

Jude: Tol, pwede ba ako sumama nalang sa’yo?

Jay-r: Tol? Seryoso ka?

Jude: Oo, naman, bakit may problema?

Jay-r: Eh nakakahiya sa’yo eh. Kasi di ba, mukhang mayaman ka at…

Jude: Tol, hayaan mo na yun…Kaibigan mo na ako di ba? Wag ka mag-alala…

Jay-r: Oh sige, pero ikaw din ha…(They both walk and exit)

Leave a comment

Sorry, I Have no TIME….

I knelt to pray

but not for long

I had too much to do

must hurry off and get to work

for bills would soon be due

And so I said a hurried prayer

jumped up from off my knees

my Christian duty was done

my soul could  be at ease.

All through the day I had no  time

To speak a word of Cheer

no time to speak of Christ to friends.

They’d laugh at me I feared

no time…no time… too much to do

That was my constant cry.

NO time to give to those in need…

At last it was  time to die.

And when before the Lord I came,

I stood with downcast eyes

within his hand He held a book.

It was the book of life.

He looked into the book and said,

“Your name I cannot find.

I was going to write it down

but never found the time.”

Leave a comment

God’s PHOTO? IMAGE?

An anecdote:

One day a child was busy doing ‘something’ in the lounge. He was so busy that he even did not notice the coming of his Father. “Son?” His father asked. “Yes, Dad…”  the son replied. “What are you doing? It seems like you’re drawing something? Do you mind telling me what is it?” the father curiously inquired. “Oh, this is my project dad, I am making a portrait of GOD,” answered the son innocently. “But, it is difficult to do that,” the father said.  “No one has ever seen God. No one has ever met God. Even myself I could not figure how does God look like.” “Oh no worry dad”, assured the son. “You’ll see God when I finished this drawing.”

Our Gospel today (Mt. 11:25-27), leads us to meet God in person thus to enable us to see how God looks like. Here, Jesus praised His Father for revealing himself to the simple people, those with childlike attitude.

The challenge for us today, can we look at flowers as flowers still or we just look at flowers because somebody said something about it? In the same way, do we look for God as God in our lives, or we just believe in God because somebody tells us ABOUT Him?

Is God really our own FRIEND? Or is he JUST a FRIEND of our FRIEND?

1 Comment

See how God works!!!!